اعلامیه شماره ۵۹ شورای عالی مردمی جنبش روشنایی

جنبش روشنایی بعد از آنکه اعلان کردکه «دولت افغانستان نتیجه بررسی های کمیسیونی که خودش ساخته بود را قبول نکرده و کماکان برموضع خلاف اش اصرار دارد» اینک با اعلان تظاهرات در حین کنفرانس امنیتی مونشن بار دیگر دست به اعتراض زده است و بخشی از فلسفه اعتراضات خود را در اعلامیه شماره ۵۹ این جنبش اعلام کرده است.

اعلامیه شماره ۵۹ شورای عالی مردمی جنبش روشنایی
پیرامون تظاهرات عدالت خواهانه ۱۷ فبروری ۲۰۱۸۸ در مونیخ آلمان و ادامه مبارزات مدنی جنبش روشنایی در سراسر جهان
به نام خداوند توانا و دادگر
هموطنان آزاد و عدالت خواه!
اینک بیش از یک ونیم دهه بعد از آغاز حضور همه جانبه جامعه جهانی در افغانستان، تبعیض گسترده و سیستماتیک قومی و فساد و نا امنی به طور بی پیشینه ای سرنوشت تمام ساکنان این سرزمین را متاثر ساخته است. تبعیض گسترده و سیستماتیک قومی به درون مایه تصمیم گیری های ارگ و سپیدار و به اولویت استراتژیک آنها تبدیل شده است، فساد شاخصه اصلی و پر رنگترین ویژگی دستگاه حاکمه و ساکنان ارگ و سپیدار است، رقابت اینان را بر سر ضایع کردن حقوق مردم، پایانی نیست، این روزها در کمتر کوی و برزن این کشور از جنوب تا شمال و از شرق تا غرب است که گلیم غم و عزا گسترانیده نباشد، شهر کابل پایتخت کشور از نا امن ترین نقاط جهان است، شهری که خواست ساکنان آن از دنیا کم کم به زنده ماندن تقلیل یافته است.
آینده چنان تاریک است که دیگر دموکراسی، حقوق بشر، انکشاف پایدار و متوازن و قبل از همه امنیت برای زنده ماندن در این سرزمین، به آرزوهای بر باد رفته می مانند و صدها هزار نفر از نوجوانان و جوانان و مردان و زنان از زمان به قدرت رسیدن اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله با فرار از این ستمکده به سراسر جهان پناهنده شده اند.
در میانه این تاریکی ها اما جنبش روشنایی که حاصل شعور جمعی مردمان ستمدیده این سرزمین است با عقلانیت و منطق، با پایداری بی مانند اجتماعی و با هدف جلوگیری از تضییع منافع ملی در مقابل تغییر مسیر پروژه لین انتقال برق ۵۰۰ کیلوولت که یکی از بزرگترین مصادیق فساد و تبعیض گسترده و سيستماتیک قومی دستگاه حاکمه است، ایستاده است. در دوم اسد ۱۳۹۵ مظاهره مسالمت آمیز جنبش روشنایی توسط گروه خود خوانده داعش که این روزها به عنوان نیروهای گارد ریاست جمهوری اشرف غنی احمدزی و گارنیزیون کابل عمل می کنند، به خاک و خون کشیده شد. پس از آن بود که حرکت شتابان حکومت وحدت ملی به سمت دیکتاتوری آغاز شد و کشتارهای هدفمندی که به کام ارگ نشینان و به نام تروریستان انجام می شود، تا کنون جان هزاران شهروند این کشور را گرفته است تا هر حرکت مدنی و اعتراضی مردم افغانستان را که با اهداف جلوگیری از تبعیض سیستماتیک و فساد گسترده و آوردن اصلاحات در حکومت شکل می گیرد، در نطفه خفه کرده باشند.
تظاهرات دادخواهانه جنبش روشنایی در اولین سالیاد فاجعه غم بار میدان روشنایی به درخواست ارگ نشینان در شامگاه اول اسد ۱۳۹۶ تعلیق شد ولی فردای آن روز، تروریستانی که برای حمله به این تظاهرات اجیر شده بودند، تعداد دیگری از جوانان تحصیل کرده و سرمایه های ارزشمند ما را به خاک و خون کشیدند تا ماموریت شان را تکمیل کرده باشند.
پس از اعلام تعلیق این تظاهرات و در نتیجه جلسه رو در روی شورای عالی مردمی جنبش روشنایی با اشرف غنی احمدزی، سرور دانش، محمد حنیف اتمر و چند تن دیگر که قدرت را در دست دارند، ارگ کابل با تشکیل کمیسیون دولتی که وزرا و روسای حکومت و نمایندگان و متخصصین جنبش روشنایی در آن عضویت داشتند، خواهان بررسی دقیق تمامی اسناد ملی و بین المللی و ارایه راه حل شد. هر چند اعضای این کمیسیون گزارش کار خود را که حاوی راه حلی منطقی و مبتنی بر تامین منافع ملی است به ریاست جمهوری ارایه نمودند، اما ارگ و سپیدار که این بار هیچ بهانه ای برای پذیرش مطالبه عدالت خواهانه، منطقی و مبتنی بر منافع ملی جنبش روشنایی ندارند، حتی از تطبیق فیصله و راه حل پیشنهادی کمیسیونی که به درخواست و حکم خودشان تشکیل شده است، فرار می کنند.
جنبش روشنایی علاوه بر رایزنی های گسترده با نهادهای تمویل کننده، جامعه جهانی و محاکم و مراجع بین المللی، بر مبارزات مدنی فراگیر و جهانی با هدف جلوگیری از اجرایی شدن تصمیم مبتنی بر تبعیض و فساد حکومت اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله در تغییر مسیر پروژه لین انتقال برق ۵۰۰ کیلوولت تاکید نموده و هیچ گاه این ظلم آشکار و تصمیم خلاف منافع ملی را نمی پذیرد.

هموطنان آگاه و آزاده !
سران حکومت در قرن بیست ویکم، نوعی از حکومت داری دیکتاتوری تمام عیار را بر مردم افغانستان تحمیل کرده اند. اینان خود را از مشروعیت و مقبولیت مردمی در افغانستان بی نیاز احساس می کنند و برای ادامه سلطه خود بر این کشور، دل به حمایت مراجعی غیر از مردم افغانستان بسته اند، به همین علت است که خواست و مطالبات مردم و تامین منافع ملی از اجندای کاری ارگ و سپیدار خارج شده است. بسیاری از دستاوردهای افغانستان در سال های پس از طالبان در حکومت اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله در حال از بین رفتن است و نارضایتی مردمی از حکومت تبعیض پیشه و فاسدشان به بالاترین سطح ممکن رسیده است. به جز تعدادی که برای تداوم امرار معاش و یا ترس از دست دادن جایگاه شان در حکومت، مجبور به سکوت و یا حمایت از تبعیض شده اند، مقامات متعدد دولتی هم در صف معترضین قرار دارند. تداوم حکومت ملی تبعیض های قومی و شکاف های اجتماعی را میان مردم افغانستان عمیق تر می سازد. فساد مالی و اداری و قانون شکنی ها با تداوم این حکومت گسترده تر می شود و نا امنی هر روز ابعاد تازه ای به خود گرفته و تعداد بیشتری از هموطنان ما را به کام مرگ می فرستد. ادامه حکومت دیکتاتوری غنی و عبدالله، نتیجه ای جز تباهی و سیاه تر شدن سرنوشت مردم ما در پی ندارد. به همین دلایل روشن، جنبش روشنایی از همه حرکت ها و مبارزات مدنی علیه این حکومت فساد پیشه و تبعیض گرا حمایت می کند.
در شرایطی که سران حکومت در داخل کشور به یاری گروه های تروریستی همسو با خود، سیاست سرکوب جریان های مردمی و مدنی معترض را در پیش گرفته و در واقع زندانی به مساحت جغرافیای افغانستان ساخته اند، فرصت مبارزات مدنی در خارج از کشور از معدود راه های باقیمانده برای رساندن صدای دادخواهی مردم افغانستان به مجامع بین المللی و اعتراض در برابر دستگاه دیکتاتوری اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله به شمار می آید. بعد از این جنبش روشنایی و مردم افغانستان با برپایی تجمعات در محل های برگزاری مجالس و کنفرانس های مهم بین المللی و یا در جریان سفرهای سران ارگ و سپیدار و دستیاران آنها در قدرت،هم از ارایه گزارش های سراسر کذب آنان به دنیا جلوگیری می کنند و هم با مخاطب قراردادن جامعه جهانی پیامی مبتنی بر واقعیت های عینی از ستم، تبعیض قومی، نا امنی و فساد گسترده ای را که در افغانستان حاکم است، به مردم جهان می رسانند. جنبش روشنایی از تمام مردم عدالت خواه و وجدان های بیدار می خواهد که با مشارکت در تظاهرات ۱۷ فبروری مونیخ و تظاهرات های مشابه بعدی در سراسر جهان، و با قبول کردن هزینه های مادی و معنوی این نوع فعالیت ها به پیاده شدن عدالت در افغانستان، رساندن صدای مردم خسته از تبعیض به مجامع بین المللی و تحت فشار قراردادن حکومت تبعیض گر و ستم پیشه برای ایجاد یک آینده بهتر در افغانستان کمک و مشارکت نمایند.

هموطنان عدالت خواه!
مردم دنیا باید بدانند که کمک های آنها در افغانستان در راستای گسترش تبعیض سیستماتیک قومی استفاده می شود. آنها باید بدانند که ارگ و سپیدار مشخصا برای تداوم قدرت نامشروع شان، گزارش هاي نادرست و کذب از شرایط افغانستان ارایه می کنند. ما باید به طور واضح به همه جهانیان بفهمانیم که باندهای فساد گسترده که از ارگ کابل مدیریت می شوند، کمک های آنها را در جهت تقویت تبعیض قومی، تروریزم حکومتی و کشتار مردم افغانستان استفاده می کنند. شورای عالی مردمی جنبش روشنایی از شما سفیران عدالت خواه می خواهد که به سران حکومت های دنیا این پیام را منتقل کنید که حاکمان ارگ و سپیدار در تضاد آشکار با تعهدات حقوق بشری و بر خلاف معاهدات بین المللی، قراردادهای ننگین بازگرداندن اجباری پناهجویان را با دولت های اروپایی به امضا رسانده اند، این در حالی است که کشتارهای هدفمند شهروندان افغانستان به خاطر تعلقات قومی و زبانی و باورهای اعتقادی شان در حاکمیت اشرف غنی احمدزی و عبدالله عبدالله ابعاد فاجعه بار یافته است.
در پايان، شورای عالی مردمی از اعضا و فعالین جنبش روشنایی در سراسر جهان به ویژه در کشورهای اروپایی که با ایجاد ستادهای هماهنگی و ستاد برگزاری تظاهرات بزرگ مونیخ، زمینه این دادخواهی بزرگ را فراهم کرده اند و همچنان از وجدان های بیداری که از دورترین نقاط جهان مانند استرالیا نیز خود را به مونیخ می رسانند، سپاس و قدردانی بی پایان دارد و یک بار دیگر در پيشگاه شما مردم آگاه تعهد می سپاریم که همچنان بر سر عهدی که با یاران شهیدمان بسته ایم تا تحقق مطالبات عدالت خواهانه استوار در مقابل تبعيض ایستاده ایم.
شورای عالی مردمی جنبش روشنایی- کابل
سه شنبه ٢٤ دلو ۱۳۹۶ برابر با ١٣٣ فبروری

 


اشتراک گذاري با دوستان :

نظر توسط حساب فيسبوکي شما

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.